Thai King Strengthens Grip on Stocks as Nation’s No. 1 Investor

image

 

Thai King Bhumibol Adulyadej

By William Mellor

Aug. 1 (Bloomberg) — Mondays are different in Thailand. It’s the day of the week on which the world’s longest-reigning monarch, Bhumibol Adulyadej, was born.

And in this Southeast Asian nation, the sidewalks, trains, ferries and food stalls selling fiery curries take on a canary- colored glow as Thais — from chief executive officers to street sweepers — pay respect to their king by dressing in the royal color of yellow.

Investors are finding reasons to be enthusiastic about Bhumibol too: The $5 billion of shares that the 79-year-old king controls through the Crown Property Bureau, the asset management company established by Thailand’s government, are weathering the nation’s vicissitudes better than most.

In September 2006, the Thai military deposed Prime Minister Thaksin Shinawatra in a bloodless coup. The Stock Exchange of Thailand Index, whose 136 percent surge had made it the world’s third-best performer in 2003, shed 15 percent, or $23 billion, in one day in December. On July 31, the SET stood at 859.76 even with a 27 percent rise this year. That’s less than half of the 1753 it scaled in 1994 before the devaluation of the Thai baht sparked an Asiawide financial meltdown in July 1997.

Since the currency crisis, Thailand, Southeast Asia’s second- biggest economy, has lost ground against Muslim insurgents seeking independence in a nation that’s more than 90 percent Buddhist. The military junta that overthrew Thaksin declared and then partially revoked martial law and dissolved parliament. Throughout the turmoil, Bhumibol’s shares outperformed the SET.

 

`A Rock’

“The king has been a rock in Thai society,” says Judy Benn, executive director of the American Chamber of Commerce in Thailand.

Bhumibol’s biggest holding, his 30 percent-owned Siam Cement Group Pcl, is Thailand’s largest industrial group. It employs 24,000 and makes products ranging from petrochemicals to building supplies. Siam Cement shares traded at 272 baht on July 31. That’s 16 times their low of 17 baht in June 1998. In comparison, the SET quadrupled from its 1998 low. Siam Commercial Bank Pcl, Thailand’s third-biggest lender, which is 21 percent owned by the king, is up 41 percent this year as of July 31. A third royal-controlled company, Deves Insurance Pcl — 87 percent owned by Crown Property — gained 28 percent this year and 500 percent from its 1998 low.

In total, the companies controlled by Crown Property account for more than 7.5 percent of the market capitalization of the SET, according to data compiled by Bloomberg. Before Thaksin and his family sold their biggest holdings, companies they controlled accounted for as much as 10 percent.

 

`Buy Thailand’

As a whole, Thailand’s exchange has lagged behind other major stock markets. On July 31, the Stock Exchange of Thailand had the lowest 2007 price-to-earnings ratio of the 14 exchanges in Asia tracked by Bloomberg. The SET’s value of 12.6 times this year’s estimated earnings was about a third of the 38.5 for the CSI 300 Index of stocks traded in Shanghai and Shenzhen.

“Now is an excellent time to buy Thailand,” says Doug Barnett, managing director at Bangkok-based Quest Management Inc., which runs the $350 million Thai Focused Equity Fund in which billionaires Julian Robertson and John Templeton invested. “It’s so cheap it would take a 40 percent rally just to catch up with the average for the rest of Asia.”

Analysts at London-based HSBC Holdings Plc and Sydney-based Macquarie Bank Ltd. are advising clients to consider Thai stocks.

 

Democracy Ahead?

“Investors should rotate out of the priciest markets into those that have so far missed out on the fun, such as Thailand,” says Garry Evans, Hong Kong-based Asian equities strategist at HSBC. Evans predicts a 70 percent chance of a restoration of democratic government in Thailand by early next year. “The market could very dramatically increase by as much as 50 percent,” he says.

Democracy came a step closer on July 6, when a junta- appointed assembly backed a new draft constitution. If the constitution is approved in a national referendum, a general election may take place as early as Nov. 25, Thailand’s election commission says.

Investors, spooked by the military takeover and junta- appointed interim government, are wading into Thailand and looking for bargains. They’re betting that companies backed by a king who has survived on the throne for 61 years may be among the safest in Thailand, an agricultural and manufacturing country of 65 million that’s the world’s biggest exporter of rice and Southeast Asia’s largest auto assembly hub.

“The SET Index remains more than 60 percent below its all- time high,” says Mark Mobius, who oversees $30 billion at Templeton Asset Management Ltd. in Singapore, and whose biggest Thai holdings include king-controlled Siam Cement and Siam Commercial Bank.

 

Providing Comfort

“It provides comfort to know that the major shareholder in these companies is the royal family, who are highly respected in the kingdom,” says Robert Penaloza, Bangkok-based CEO of Aberdeen Asset Management Co.

“We have found some very attractive valuations,” says Penaloza, who oversees $2.2 billion and also owns Siam Cement and Siam Commercial Bank shares.

The king, stern looking and still straight backed, has honed his staying power during 18 coups d’etat and 26 changes of prime minister. In 1932, a takeover by military officers and civil servants ended the Thai monarchy’s absolute rule and reduced the royals to a constitutional role similar to Britain’s Queen Elizabeth II. In one remnant of the monarchy’s former absolute power, it remains a crime punishable by imprisonment to criticize the king.

 

King at 18

In 1935, King Prajadhipok abdicated and the crown passed to 10- year-old Ananda Mahidol, Bhumibol’s older brother, who was living in Switzerland.

In December 1945, Ananda traveled to Thailand to be officially crowned. Six months later, he was found dead in bed in the Grand Palace in Bangkok with a bullet in his forehead and a Colt pistol beside his body. Three men were convicted of the murder in 1954 and executed in 1955. Historians describe the death as an unsolved mystery.

When Bhumibol took over at age 18, Thailand almost didn’t have a monarchy, says Mechai Viravaidya, former chairman of Krung Thai Bank Pcl, Thailand’s second-biggest lender.

Bhumibol, who was educated in political science, government and law at the University of Lausanne in Switzerland, worked to restore royal prestige. He traveled the countryside and set up farms, fisheries and irrigation projects, winning support in a nation where half of the people lived in poverty.

Royal family members lobbied the government to return real estate and shares the monarchy lost in 1932. The king’s popularity gave the royals a stronger hand, according to Paul Handley, author of “The King Never Smiles” (Yale University Press, 512 pages, $38).

 

Property Empire

Today, the king has a 13,000-acre (5,260-hectare) property empire. About 3,000 acres are in and around Bangkok, Thailand’s capital, where some downtown plots sell for $30 million an acre, according to the Thai unit of CB Richard Ellis Group Inc., the world’s largest commercial real estate brokerage.

The king’s choicest land holdings are the sites of Central World, Thailand’s biggest shopping mall; the Suan Lum Night Market, a tourist attraction that’s slated for redevelopment; Rajdamnoen Avenue, a boulevard where Crown Property owns most of the buildings and the government wants to create the Avenue des Champs-Elysees of Asia; and the Four Seasons and Dusit Thani hotels.

The king also holds an 87 percent stake in Munich-based hotel chain Kempinski AG. Crown Property, through its CPB Equity Co. unit, reported that Kempinski and smaller holdings in Thai companies were valued at $716 million in 2005.

 

Against All Odds

“Bhumibol has re-established the monarchy against all the odds,” says Chris Baker, a Bangkok-based historian who wrote “A History of Thailand” (Cambridge University Press, 320 pages, $60) with Pasuk Phongpaichit. “The Crown Property Bureau is quite simply the biggest corporate group in Thailand.”

For all of his wealth, Bhumibol shuns the billionaire lifestyle. He eats the cheapest form of unmilled rice for its health benefits, according to Handley’s book. After his brother’s death, he and his immediate family moved out of the gold-spired Grand Palace, whose grounds cover 60 acres, and into the smaller Chitrlada Palace in the Dusit area of central Bangkok.

Bhumibol has traveled outside his homeland only once in the past 40 years, to neighboring Laos. Instead, he has focused on establishing what he terms a “sufficiency economy.” The guidelines call for steady, sustainable development rather than high-risk, blind growth.

Increasingly, investors are looking to the king’s economic strategy as a stabilizing force. “The Crown Property Bureau wouldn’t like to see its reputation and, by extension, the king’s reputation, besmirched,” says Michael Backman, author of “Asian Eclipse: Exposing the Dark Side of Business in Asia” (John Wiley & Sons, 350 pages, $29.95).

 

Thai Shares Cheap

Marc Faber, who manages $300 million in Hong Kong and owns shares of Siam Cement and Siam Commercial Bank, says he may selectively increase his Thai holdings. “Since all the other emerging markets have risen so much, Thai shares are now inexpensive,” Faber says.

The king’s holdings have suffered profit declines as Thailand’s economy has slowed. Economic growth may drop to 3.8 percent this year from 5 percent in 2006, according to the central bank. In the first quarter, Siam Cement’s net income fell 14 percent to 8.21 billion baht ($262 million) from 9.55 billion baht a year earlier. Siam Commercial Bank’s first-quarter profit dropped 12 percent to 3.69 billion baht on declining loan growth.

On July 25, Siam Cement said second-quarter net income rose 16 percent to 8.82 billion baht on gains from the sales of stakes in units. Operating profit dropped 14 percent to 6.37 billion baht amid weaker performances in all of the company’s main businesses, Siam Cement said in a statement. Siam Commercial Bank’s second- quarter profit rose 3.3 percent to 4.31 billion baht.

 

Rising Baht

Siam Cement and Siam Commercial Bank still provide most of Crown Property’s revenue. Crown Property, which doesn’t release a financial report, said in faxed answers to questions from Bloomberg News that revenue totaled the equivalent of $400 million last year — 80 percent of it in the form of dividends paid by its two biggest companies.

Siam Cement and exporters such as Thai Union Frozen Products Pcl, owner of the U.S. Chicken of the Sea brand of canned fish, have also been hit by a rising baht, which soared 16 percent against the U.S. dollar in 2006. This year, it’s up 18 percent as of July 31. In January, Ford Motor Co. said it may not proceed with $1 billion of new investments at a plant in Rayong that makes mostly one-ton pickups and exports to 130 countries.

Adding to the country’s woes, clashes with Muslim rebels have claimed 2,000 lives in three southern provinces since 2004. Last New Year’s Eve, three bomb blasts rocked Bangkok, killing three people and injuring 42. Travel to Thailand’s beaches and nightclubs is slowing. The government predicts a 7 percent increase in visitors to 14.8 million this year compared with a 20 percent rise in 2006.

 

The Former Siam

Much of the royal family’s shares and real estate stem from the days when Thailand was called Siam and the monarchy owned everything.

The Chakri dynasty was founded by Bhumibol’s great-great-great- grandfather, Rama I, in 1782. The fourth king in the dynasty, Mongkut, who ruled 1851-68, was immortalized in the 1951 Rodgers and Hammerstein musical “The King and I.” The 1956 film version, which like the New York stage production starred Yul Brynner as the king, is banned in Thailand.

The fifth Chakri monarch, Chulalongkorn, set up the Bureau of the Privy Purse in 1890. Historian Baker describes it as the palace’s first investment arm. In 1906, the royal family founded the country’s first bank, Siam Commercial.

 

Abdication, Death

The sixth king, Vajiravudh, an uncle to Bhumibol, started Siam Cement in 1913. The company’s main product was packed in wooden barrels and transported by boat on Bangkok’s canals.

The abdication of Prajadhipok and the death of Ananda made Bhumibol, also known as King Rama IX, the dynasty’s ninth king. In 1950, he married Sirikit Kitiyakara, daughter of the Thai ambassador to France. The couple have four children: Crown Prince Maha Vajiralongkorn, 55, and Princesses Ubol Ratana, 56, Sirindhorn, 52, and Chulabhorn, 50.

Like many Thai men, in 1956 Bhumibol shaved his head and lived in a temple for two weeks as an ordained monk. For leisure, he played jazz saxophone and composed music that’s been performed on Broadway. His song, “Blue Night,” was featured in the 1950 musical “Michael Todd’s Peep Show,” according to Handley.

In the early 1950s, the king was driving across a mud flat when his jeep got stuck. Villagers pulled the vehicle out. He realized that a simple dam could turn the marshy area into a lake to raise fish and provide irrigation and drinking water. It was the first of 3,000 royal agricultural projects, including crop substitution programs that encourage hill tribes to grow coffee, tea, fruit and vegetables instead of opium.

 

King’s Influence

After the war in neighboring Vietnam ended in the 1970s, Japanese investors began moving into Thailand for its cheap labor. Bhumibol exerted his influence during times of stress.

In 1992, troops fired on pro-democracy demonstrators in Bangkok. The king summoned the military strongman of the day, Suchinda Kraprayoon, and the protest leader, Chamlong Srimuang, to the palace. Millions of Thais watched on television as the rivals prostrated themselves before the king, who lectured them on their duty. Suchinda resigned as prime minister a week later.

In the decade leading up to the 1997 financial crisis, economic growth in Thailand averaged 8.6 percent a year.

“Thailand had gone deeply into debt, had invested in many projects that were clearly inappropriate and had allowed speculative markets in stocks and property to run riot,” a 2007 report by the United Nations Development Programme said.

 

Time of Excess

In just one example of the excess, Bangkok-based entrepreneur Dumri Konuntakiet paid $283 million to Grand Metropolitan Plc’s Pillsbury Co. for Bumble Bee Seafoods Inc. in 1989. He persuaded banks to put up 85 percent of the money. Six years later, unable to meet loan repayments, Dumri, then 43, put a bullet through his head.

Disaster of the financial kind struck on July 2, 1997. The baht plunged to 55 to the U.S. dollar from a rate of 25 to the dollar six months earlier. Half of the loans held by Thai banks defaulted. Hundreds of companies collapsed. The king’s companies didn’t escape. Siam Cement’s debt totaled $6 billion — $4.5 billion of it in dollars, Siam Cement President Kan Trakulhoon says. It had foreign exchange losses of $1.5 billion.

Nonperforming loans at the king’s bank, Siam Commercial, rose to 40 percent. Siam Cement met with local and foreign banks to reschedule loans, in essence admitting it was at risk. Siam Commercial was the first lender to accept a government offer to inject 32.5 billion baht in capital in exchange for equity. In the process, Crown Property’s shareholdings in the bank were reduced by half. In 2005, Crown Property increased its stake by swapping 181 acres of property for Siam Commercial shares.

 

`Growth Tigers’

As his country reeled, Bhumibol outlined his goals in his December 1997 birthday address. He urged Thailand to stop trying to become one of Asia’s “growth tigers.”

“So many projects have been implemented, so many factories have been built, that it was thought Thailand would become a little tiger, and then a big tiger,” the king said. “People were crazy about becoming a tiger.”

Instead, he said, Thais needed to settle for an economy sufficient for their needs. “We have to take a careful step backwards,” he said.

Amid the carnage at the time, companies controlled by the king stood out for their transparency, Backman says in his book. Executives talked to creditors and discussed how to reschedule loans. Siam Cement issued $2.5 billion of local currency debentures to replace foreign exchange loans and paid back all of its debts. No one was fired from its staff. “We never asked for a haircut,” Kan says.

 

Different Story

The story was different elsewhere. Prachai Leophairatana, founder of Thai Petrochemical Industry Pcl, which was Thailand’s biggest defaulter ever, stopped paying interest on $2.7 billion of debt in 1997. He kept creditors and the government at bay for eight years before being forced out, enabling the company to be taken over and debt repaid.

Crown Property has embraced the king’s philosophy of sufficiency, says Chirayu Isarangkun Na Ayuthaya, who as director general of the bureau is the king’s chief money manager. That means investing in a few companies that are essential to the country’s stability, he says.

“The bureau’s policy focuses on long-term and low-risk investments,” Chirayu writes in “The Crown Property Bureau on the Path of Sustainability.” “The bureau chooses to invest in businesses that not only boost social and economic value but are also linked to the country’s monarchy and the country’s history.”

 

Not Only Profits

Speaking outside a May sustainability conference in Bangkok, Chirayu elaborates on the king’s investment policy.

“It’s not about profits alone, although profits are important,” he says. “Otherwise, Siam Commercial Bank would not have survived for more than 100 years and Siam Cement for almost that long.”

Goldman Sachs Group Inc. got a glimpse of the strategy when the New York-based investment bank began a $46 million takeover bid for Bangkok’s Regent Hotel in 1999. The hotel, since renamed the Four Seasons, is built on land owned by Privy Purse.

Both the king and Crown Property were minority shareholders in Rajadamri Hotel Pcl, the company that owned it. Goldman bid as much as 48 baht a share for Rajadamri, or 11 percent more than the bid of Royal Garden Resort Plc, a local company. The king and Crown Property declined to sell their combined 13 percent stake.

Goldman ended up with 41 percent. It never gained management control of Rajadamri and in 2003 sold out for $19 million.

 

Hotel Affinity

“The original founders, including the Crown Property Bureau, had a genuine affinity for the hotel,” says William Heinecke, 59, a U.S.-born Thai citizen who led the competing offer. “We were small shareholders and we rallied other small shareholders, and we decided we would not give in.”

Edward Naylor, a Hong Kong-based spokesman for Goldman Sachs, declined to comment.

Heinecke’s Minor International Group, a company made up of Royal Garden Resort and Minor Food Group Pcl, is now Thailand’s largest hospitality firm.

Today, the king is the fifth-biggest shareholder in Minor International, which owns four Marriott and four Four Seasons hotels. Minor International shares jumped 147 percent from Jan. 1, 2006, to July 31, compared with the SET’s 20 percent gain. That values the king’s 2.04 percent investment at $32 million.

The royal succession is one cloud on Thailand’s horizon that few Thais speak about publicly. Bhumibol turns 80 on Dec. 5 and millions of Thais wear wristbands inscribed with the words “Long Live the King.”

 

`Unifying Force’

In the past few years, doctors have treated him for back, heart and prostate conditions. Bhumibol’s only son, Crown Prince Vajiralongkorn, is most likely to succeed his father. He’s a career soldier who studied at the Royal Military College of Australia in Duntroon and is married with children.

The crown could also pass to the unmarried Princess Sirindhorn, who shares her father’s popularity, according to Handley. A 1974 constitutional change enabled a woman to ascend to the throne.

“The crown is the one single unifying force in Thailand,” says Korn Chatikavanij, former chairman in Thailand of JPMorgan Chase & Co., who’s now deputy secretary-general of the Democrat Party, which was the main opposition group when Thaksin was prime minister. “Every change means uncertainty, but the Thai people’s respect for the king transcends the person and reflects a deep, instinctive respect for the institution.”

Even so, without the world’s longest-reigning monarch, investors would have one less measure of stability as they navigate Thailand’s crisis-prone shores.

To contact the reporter on the story: William Mellor in Beijing at wmellor@bloomberg.net

Last Updated: July 31, 2007 17:00 EDT

ในหลวงของไทยครองตำแหน่งนักลงทุนอันดับ1ของประเทศ
โดยวิลเลียม เมลเลอร์ สำนักข่าวบลูมเบิร์ก
(*บลูมเบิร์กเป็นสำนักข่าวด้านการเงินการลงทุนที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆของโลก-ใต้หล้า ผู้แปล)
ทุกวันจันทร์ในประเทศไทย จะเป็นวันที่พสกนิกรชาวไทยต่างพร้อมใจเฉลิมพระเกียรติพระมหากษัตรยิ์ซึ่งครองสิริราชย์สมบัติยาวนานที่สุดในโลก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพล เนื่องจากว่าพระองค์ทรงพระราชสมภพในวันจันทร์
และในฐานะประชาชาติในหนึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตามทางเดิน บนนขบวนรถไฟ เรือโดยสาร และร้านรวงขายผักผลไม้ จะดารดาษไปด้วยสีเหลือง นับแต่ประธานบริษัทไปยันนักการภารโรงที่ต่างสวมใส่เสื้อเหลือง เพื่อแสดงถึงความสักการะสูงสุดต่อพระเจ้าอยู่หัว
นักลงทุนเองต่างก็พบความน่าสนใจประการหนึ่งเกี่ยวกับในหลวงของไทยด้วย นั่นก็คือว่าการถือครองสิริราชย์สมบัติผ่านทางสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์กว่า5,000ล้านเหรียญสหรัฐฯ ซึ่งเรืองนี้ไม่เกี่ยวข้องกับความผันผวนใดๆในประเทศไทย
ในเดือนกันยายน2549 คณะทหารได้ทำรัฐประหารยึดอำนาจรัฐบาลของทักษิณ ชินวัตร แบบไม่มีการนองเลือด,ตลาดหุ้นไทยซึ่งเคยบวกแรงไปกว่า136% ในปี2546 นับเป็นตลาดหุ้นที่ขึ้นได้แรงที่สุดในโลกในปีนั้น พอเกิดรัฐประหารได้ตกลง15% หรือมูลค่าการตลาดหายไป23พันล้านเหรียญภายในวันเดียว
แต่เมื่อวันที่31กรกฎาคม2550 ดัชนีตลาดหุ้นไทยขึ้นมาอยู่ที่859.76 จุด เป็นการปรับตัวขึ้นมาราว27%นับแต่ต้นปีนี้ แต่ก็ยังมาได้แค่ครึ่งทาง จากที่เคยทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติศาสตร์ไว้ที่1,753จุด เมื่อปีพ.ศ.2537 ก่อนที่ไทยจะเจอปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ จนต้องลดค่าเงินบาทในปี2540 ส่งผลสะเทือนให้เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินทั่วภูมิภาคเอเชีย
นับแต่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ประเทศไทยซึ่งมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ2ในบรรดา10ประเทศอาเซียน ก็ต้องมาเจอกับการต่อสู้เรียกร้องอิสระของกองโจรมุสลิมชายแดนภาคใต้ ในขณะที่คนไทยนับถือพุทธมากกว่า90% คณะทหารเมื่อเข้ามายึดอำนาจขับทักษิณออกไปแล้วก็มีการประกาศสวาะฉุกเฉินหลายพื้นที่ รวมทั้งปิดสภา แม้จะมีความยุ่งยากนานาประการ กระนั้นก็ดีหุ้นที่ในหลวงถืออยู่ก็ยังแข็งแกร่งกว่าสภาวะของตลาด

“ศูนย์รวมใจ”
“ในหลวงทรงเป็นศูนย์รวมใจสำหรับสังคมไทย” จูดี้ เบนน์ กรรมการสภาหอการค้าอเมริกัน-ไทยกล่าวแสดงความห็น
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯทรงเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดกว่า30%ในหุ้นเครือซิเมนต์ไทย ซึ่งเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย มีพนักงานในเครือกว่า24,000คน ผลิตสินค้านับตั้งแต่เคมีภัฑ์ ไปยันวัสดุก่อสร้างสารพัด ราคาหุ้นSCCหรือเครือซิเมนต์ไทยซื้อขายกันที่272บาท ณ วันที่ 31 กรกฎาคม 2550 นับจากที่เคยลงไปต่ำสุดที่17บาทในปี2541 หลังวิกฤตการณ์เศรษฐกิจปี40 เมื่อเปรียบเทียบกับตอนที่ดัชนีหุ้นไทยลงไปแย่สุดในปี2541 ส่วนหุ้นธนาคารไทยพาณิชย์ หรือSCB ซึ่งเป็นธนาคารใหญ่อันดับ3ของไทย และในหลวงทรงถือหุ้นอยู่21%ก็ปรับตัวเพิ่มมากถึง41%นับแต่ต้นปีถึงวันที่31กรกฎาคม2550 ส่วนเทเวศร์ประกันภัย ซึ่งสำนักงานทรัพย์สินฯถืออยู่87% ก็ปรับตัวขึ้นมากกว่า28%นับแต่ต้นปี และขึ้นมามากถึง500%นับจากปี2541
หากนับหุ้นที่ถือผ่านสำนักงานทรัพย์สินฯแล้ว ก็จะคิดเป็น7.5%ของมูลค่าตลาดรวมของตลาดหุ้นไทย

“ซื้อหุ้นไทย”
เมื่อพิจารณาจากภาพรวมแล้วตลาดหุ้นไทยยังตามหลังตลาดหุ้นส่วนใหญ่อยู่มาก ณ 31 กรกฎาคม2550 ตลาดหุ้นไทยนับว่ายังถูกที่สุดเมื่อพิจารณาจากค่าP/E(อัตราส่วนของราคาหารด้วยกำไรของบริษัทในตลาด)ของตลาดหุ้นย่านเอเชีย 14 ประเทศ โดยมีค่าP/Eที่12.6เท่า ยิ่งหากไปเทียบกับตลาดหุ้นเซินเจิ้น และตลาดหุ้นเซี่ยงไฮ้ของจีนที่เทรดอยู่ ณ ระดับ38.5เท่า ก็ยิ่งทำให้เห็นว่าหุ้นไทยถูกมาก
นักวิเคราะห์ในโบรกเกอร์HSBCที่มีฐานในลอนดอน และนักวิเคราะห์จากMcquarieที่มีฐานในซิดนีย์ได้พากันแนะนำให้ลูกค้าเข้ามาลงทุนในหุ้นไทย
“ตอนนี้เป็นเวลายอดเยี่ยมที่จะซื้อหุ้นไทย”ดั๊ก บาร์เน็ตต์ กรรมการผู้อำนวยการเควสต์แมเนจเมนต์ ซึ่งมีวงเงินลงทุน300ล้านเหรียญฯในกองทุนโฟกัสไทยอิควิตี้เผย ทำนองเดียวกับมหาเศรษฐีหุ้นฮูเลี่ยน โรเบิร์ตสัน และจอห์น เทมเพิลตัน ที่กล่าวว่า”หุ้นไทยถูกมาก ยังจะวิ่งได้อีกราว40% ถึงจะไปทันราคาเฉลี่ยของตลาดหุ้นอื่นๆในย่านเอเชีย”

ประชาธิปไตยจะกลับมา?
“ตลาดหุ้นไทยจะขึ้นไปได้อีก50%”แกรี อีแวนส์ นักกลยุทธ์ของHSBCที่มีฐานในฮ่องกงกล่าว โดยเขาบอกว่ามีโอกาสมากกว่า70%ที่การฟื้นฟูประชาธิปไตยในไทยจะบรรลุผลสำเร็จ
การฟื้นฟูประชาธิปไตยดูมีความก้าวหน้าขึ้น โดยเมื่อวันที่6กรกฎาคม2550 สภาของระบอบปกครองเผด็จการได้สนับสนุนร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ และหากผ่านการลงประชามติ การเลือกตั้งทั่วไปก็คาดว่าจะมีขึ้นภายในวันที่25พฤศจิกายนนี้เป็นอย่างเร็ว ทั้งนี้จากการเปิดเผยของคณะกรรมการการเลือกตั้ง
นักลงทุนซึ่งตกใจกลัวจากเหตุการณ์รัฐประหารก็กำลังเฝ้าจังหวะที่จะกลับมาช้อนซื้อหุ้นไทยอยู่ แต่ระหว่างนั้นก็เข้าไปลงทุนในหุ้นที่ในหลวงทรงถือหุ้นใหญ่อยู่ เนื่องจากมีความเชื่อมั่นว่าพระองค์ทรงอยู่ในพระราชบัลลังก์มาอย่างมั่นคงกว่า61ปีแล้ว ก็นับว่าเป็นหุ้นที่ปลอดภัยที่สุดของประเทศไทย รวมทั้งเป็นประเทศเกษตรและอุตสาหกรรมที่มีความน่าเชื่อถือ โดยเป็นทั้งประเทศที่ส่งออกข้าวใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นศูนย์หกลางการผลิตยานยนต์ของภูมิภาคอาเซียน
“ตอนนี้ดัชนีตลาดหุ้นไทยยังต่ำกว่าจุดสูงสุดที่เคยทำไว้เมื่อปี2537อยู่มากถึง60%”ดร.มาร์ค โมเบียส ซึ่งเป็นผู้บริหารกองทุนมูลค่ากว่า320พันล้านเหรียญฯให้กับเทมเพิลตันแอสเซ็ทแมเนจเม้นต์ในสิงคโปร์กล่าว และเปฌ็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในกองทุนที่ลงทุนในหุ้นไทย รวมทั้งหุ้นที่ในหลวงทรงถือหุ้นใหญ่ด้วยคือเครือซิเมนต์ไทย และธนาคารไทยพาณิชย์
“เป็นที่รู้กันดีว่าหุ้นของบริษัทที่ถือหุ้นใหญ่โดยพระราชวงศ์ของไทยที่ได้รับการสักการบูชาสูงยิ่งก็จะได้รับการเอื้ออำนวยในด้านต่างๆด้วย”โรเบิร์ต เพนนาลูซา ประธานบริหารของกองทุนอะเบอร์ดีน แมเนจเม้นต์ ที่มีฐานในกรุงเทพฯกล่าว
“เราได้พบคุณค่าที่น่าดึงดูดใจในหุ้นเหล่านี้”เพนนาซูลาซึ่งบริหารเงินลงทุนกว่า2.2พันล้านเหรียญฯ รวมทั้งหุ้นSCC SCBกล่าว
กษัตริย์ของไทยทรงอยู่ในราชบัลลังก์อย่างมั่นคง แม้ว่าจะ ผ่านการยึดอำนาจรัฐประหารมากว่า18ครั้ง และการเปลี่ยนนายกรัฐมนตรีมา26คน นับแต่การเปลี่ยนแปลงการปกครองมาสู่ประชาธิปไตยเมื่อปี2475 แม้จะมีการออกกฎหมายจำกัดพระราชอำนาจของกษัตริย์ให้อยู่ใต้รัฐธรรมนูญเหมือนประเทศอังกฤษ

ยุวกษัตริย์พระชนม์18
ในปี2476 พระปกเกล้าฯทรงสละราชสมบัติ และพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พระเชษฐาของในหลวงองค์ปัจจุบันได้ทรงสืบราชบัลลังก์มาร่วม10ปี โดยเสด็จไปประทับในสวิตเซอร์แลนด์ระหว่างรับราชสมบัติ แต่ในปี2488ได้เสด็จนิวัติประเทศไทยเพื่อทำพิธีราชาภิเษก 6เดือนถัดมาพระองค์เสด็จสวรรคตบนเตียงในพระราชวังบรมพิมานที่กรุงเทพฯ โดยต้องกระสุนปืนที่วางอยู่ข้างพระวรกาย มีชาย3คนถูกจับกุมตัวและต้องหาว่ากระทำการลอบปลงพระชนม์ และถูกประหารชีวิตในเวลาต่อมา นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าการสิ้นพระชนม์นั้นยังเป็นปริศนาดำมืด
เมื่อในหลวงภูมิพลทรงพระชนมายุ18พรรษานั้น ไทยเกือบจะไร้กษัตริย์ ทั้งนี้จากการเปิดเผยของมีชัย วีระไวทยะ อดีตประธานธนาคารกรุงไทย แบงก์ใหญ่ดันดับ2กล่าว
ในหลวงภูมิพลซึ่งศึกษาในวิชารัฐศาสตร์,รัฐประศาสนศาสตร์และกฎหมายในมหาวิทยาลัยโลซานน์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ต้องทรงพระราชอุตสาหะในการเสด็จกลับมาฟื้นฟูพระเกียรติแห่งราชบัลลังก์ ทรงเสด็จไปยังท้องถิ่นทุรกันดารของประเทศ จัดตั้งฟาร์ม สนับสนุนการชลประทานเพื่อการประมง และสนับสนุนฟื้นฟูชนบทซึ่งกว่าครึ่งอยู่ในสภาพยากจนข้นแค้น
สมาชิกในพระราชวงศ์ได้ผลักดันให้รัฐบาลคืนทรัพย์สินที่ดินและหลักทรัพย์ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่ถูกยึดไปนับแต่ปี2475 ด้วยความที่เป็นที่ชื่นชมพระบารมีอย่างสูงยิ่ง ทำให้พระราชบารมีเป็นที่แผ่ไพศาลมั่นคง ทั้งนี้จากการรายงานของพอล แฮนด์ลีย์ ผู้เขียนหนังสือ The King Never Smile

สิริราชย์สมบัติ
ในปัจจุบันพระเจ้าอยู่หัวทรงมีที่ดิน13,000เอเคอร์ ในนั้นกว่า3,000เอเคอร์อยู่ในเขตกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของไทย โดยพื้นที่บางแห่งมีมูลค่ากว่า30ล้านเหรียญต่อเอเคอร์ ทั้งนี้จากการประเมินของบริษัทซีพีริชาร์ดเอลลิส บริษัทโบรกเกอร์ด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดของโลก
พื้นที่บางส่วนถูกนำไปพัฒนาเป็นศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งเป็นช็อปปิ้งมอลล์ใหญ่ที่สุดของประเทศ,สวนลุมไนต์บาร์ซ่า พื้นที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ,พื้นที่ถนนราชดำเนินอันเต็มไปด้วยตึกสวยงามและสถานที่ตั้งสำนักงานทรัพย์สินฯ แลโรงแรงโฟร์ซีซั่น และโรงแรมดุสิตธานี
พระเจ้าอยู่หัวยังทรงถือหุ้น87%ในโรงแรมเคมเพนสกี้ ซึ่งมีฐานมาจากมิวนิคด้วย ผ่านทางบริษัทCPB EQUITY ทั้งนี้รายงานในปี2548ระบุว่าเคมเพนสกี้ในไทยมีมูลค่ากว่า716ล้านเหรียญฯ

ตีโต้ได้อย่างน่าทึ่ง
“พระเจ้าอยู่หัวภูมิพลทรงปรับปรุงรื้อฟื้นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ขึ้นมาได้อย่างน่าทึ่งต่อสถานการณ์ใหม่รอบด้าน”คริส เบเกอร์ นักประวัติศาสตร์ผู้เขียนเรื่อง”ประวัติศาสตร์ไทย”ร่วมกับดร.สุก พงษ์ไพจิตร โดยชี้ว่า”สำนักงานทรัพย์สินฯคือองค์กรธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย”
ด้วยพระราชสิริราชย์สมบัติทั้งหมดที่มีอยู่ พระเจ้าอยู่หัวกลับไม่มีพระราชประสงค์จะทำตัวเป็นดั่งมหาเศรษฐีทั่วไป พระองค์ท่านเสวยข้าวที่ไม่ด่านโรงสีไฟฟ้าเพื่อดำรงพระชนม์ชีพ ทั้งนี้จากหนังสือของแฮนด์ลีย์ หลังจากพระเชษฐาเสด็จสวรรคต พระองค์และสมาชิกพระราชวงศ์ชั้นในได้ย้ายออกจากพระราชวังทองไปอยู่ในพื้นที่60เอเคอร์ซึ่งเล็กกว่าพระราชวังเดิม ต่อมาเรียกว่าพระราชวังสวนจิตรลดา ซึ่งอยู่ในใจกลางกรุงเทพฯ
พระเจ้าอยู่หัวเสด็จไปยังต่างประเทศเพียงหนเดียวเท่านั้นในรอบ40ปีที่ผ่านมา นั่นคือประเทศลาว ซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน ในทางตรงกันข้ามพระองค์ท่านได้พุ่งความสนพระราชหฤทัยไปยังสิ่งที่ได้สถาปนาขึ้นใหม่ และพระองค์เรียกว่า”เศรษฐกิจพอเพียง” ซึ่งก็คือเศรษฐกิจที่เน้นความมั่นคงและพัฒนาอย่างยั่งยืนมากกว่าเน้นการเจริญเติบโตแบบมืดบอด และมีความเสี่ยงสูงมากกว่า
(รายงานข่าวถัดจากนี้เป็นเรื่องยั่วล้อว่าหากบางทีสำนักงานทรัพย์สินฯจะใส่ใจในทฤษฎีใหม่บ้างคงดีไม่น้อย และว่าเนื่องจากไทยอยู่ภายใต้ระบบทุนนิยมโลกเลยหนีไม่พ้นความเสี่ยงสารพัด รวมทั้งการที่ค่าเงินบาทแข็งก็ส่งลกระทบต่อกำไรของทั้งเครือซิเมนต์ไทย และแบงก์ไทยพาณิชย์ให้หดตัวลงมากในช่วงครึ่งแรกของปี2550ด้วย แต่ทว่าราคาหุ้นกลับขึ้น เพราะเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับนักลงทุน)

สยามยามอดีต
สิริราชย์สมบัติทั้งปวงนั้นสืบทอดมานับแต่ไทยยังเป็นราชอาณาจักรสยาม และระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นเจ้าของทุกสิ่งอย่าง พระราชวงศ์จักรีนั้นสถาปนาโดยพระรามาธิบดีที่1ซึ่งเป็นพระราชบรรพบุรุษของในหลวงองค์ปัจจุบัน ที่คนในโลกตะวันตกรู้จักดีคือคิงมงกุฎ รัชกาลที่4 ซึ่งถูกนำไปสร้างเป็นละครเพลง”เดอะคิงแอนด์ไอ”และสร้างเป็นภาพยนตร์ในปีค.ศ.1956 โดยมียูล บรีนเนอร์รับบทเป็นคิงมงกุฎ แต่ก็ถูกห้ามฉายในประเทศไทย
กษัตรย์องค์ที่5ของพระราชวงศ์จักรี คือคิงจุฬาลงกรณ์นั้นทรงสถาปนาสำนักงานพระคลังข้างที่ขึ้นมาในปีค.ศ.1890 นักประวัติศาสตร์คือนายเบเกอร์อธิบายว่า เป็นสำนักงานการลงทุนแห่งแรกของกษัตริย์ และในปีค.ศ.1906หรือพ.ศ.2449กว่า100ปีที่แล้วสมาชิกในพระราชวงศ์ได้ก่อตั้งแบงก์สยามกัมมาจล หรือธนาคารไทยพาณิชย์ขึ้น

สละราชสมบัติ,สวรรคต
พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่6 กษัตริย์วชิราวุธ และเป็นพระปิตุลาในหลวงองค์ปัจจุบันด้วย ก่อตั้งบริษัทปูนซิเมนต์สยามขึ้นในปี2453 โดยเมื่อแรกเริ่มดำเนินธุรกิจบรรทุกไม้และขนส่งตามแม่น้ำลำคลอง
การสละราชสมบัติของรัชกาลที่7 และการเสด็จสวรรคตของรัชกาลที่8 สร้างให้ในหลวงภูมิพลเป็นที่รู้จักในพระนามรัชกาลที่9 พระองค์เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิตติยากร บุตรีทูตไทยในฝรั่งเศส และทรงมีพระราชโอรสและพระราชธิดา4พระองค์
เช่นเดียวกับชายไทยทั่วไป พระองค์ได้ทรงออกผนวชเป็นพระภิกษุอยู่2สัปดาห์ ส่วนการผ่อนคลายพระราชอิริยาบถนั้นพระองค์ท่านทรงโปรดแซกโซโฟนในดนตรีแจซ
(มีความเกี่ยวเนื่องกับเศรษฐกิจไทยยุคฟองสบู่แตก,บทบาทของในหลวงเกี่ยวกับพระบารมีในการดับวิกฤตการณ์การเมือง รวมทั้งกรณีพฤษภาทมิฬ2535 และกรณีพระรัชทายาทอีกด้วยซึ่งยาวมากและบางความก็หมิ่นเหม่ ท่านที่สนใจกรุณาแปลเองนะครับ)
บทความสรุปลงท้ายว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามด้วยพระบารมีของในหลวงก็ได้ทำให้นักลงทุน โดยเฉพาะนักลงทุนต่างประเทศได้พบคุณค่าสำคัญประการหนึ่ง นั่นก็คือความมั่นคงในพระราชบัลลังก์อันยาวนาน สามารถ่านพ้นวิกฤตการณ์ต่างๆมาได้และเพิ่มพูนพระราชอำนาจพระราชบารมี ก็ทำให้นักลงทุนเหล่านั้นต่างเห็นว่าแม้บ้านเมืองของไทยจะเป็นอย่างไร แต่หุ้นที่ในหลวงทรงถืออยู่นั้นมั่นคงปลอดภัยสำหรับการลงทุนเสมอ
(ความสุดท้ายนี้ท่าจะจริงครับ เมื่อวันที่1สิงหาคม2550 ตอนที่สำนักข่าวบลูมเบิร์กออกรายงานข่าวนี้ และหุ้นไทยตกหนักกว่า30จุดนั้น หุ้นSCCไม่ตกซักบาท ส่วนหุ้นไทยพาณิชย์ ตกแต่พองาม2บาทต่อหุ้น โดยมีแรงซื้อหนุนอยู่ตลอดเวลาที่ข่าวนี้เผยแพร่ไปทั่วโลก)

 

แปลเก็บความโดย ใต้หล้า http://www.prachatai.com

2 Responses

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: